بی صاحب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی صاحب . [ ح ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + صاحب ) بی خداوند. که مالک ندارد. (یادداشت مؤلف ). رجوع به صاحب شود. ◄ نوعی نفرین، مخفف بی صاحب مانده . (یادداشت مؤلف ).
فرهنگ طیفی واژهدان
مال هیچکس موات، بایر عمومی، دولتی، ملی، بینالمللی خالی، بدون سکنه استیجاری اشغالی
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی