بی شایبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی شایبه . [ ی ِ ب َ / ب ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + شایبه ) بی شائبه . بی شک و بی ریب . (ناظم الاطباء). بی آمیزش چیزی وبی آلودگی . (آنندراج ). رجوع به شایبه و شائبه شود.
مترادف و متضاد واژهدان
پاک، خالص بااخلاص، اخلاصآمیز، بیریا