بی خطا

بی خطا. [ خ َ ] (ص مرکب ) دور از خطا و اشتباه . بیگنه . غیرمقصر : ملک آن تست و شاهی فرمای هرچه خواهی گر بیگنه بسوزی ور بیخطا بگیری . سعدی . بنده ام گر بی گناهی میکشد راضیم گر بی خطایی میزند. سعدی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی