فرهنگ لغت

بکور

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(بُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پگاه خاستن. ۲- بامداد رفتن. ۳- بامداد کردن. ۴- (ا ِمص.) پگاه خیزی، سحرخیزی.

معنی بکور | فرهنگ لغت