بکال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکال . [ ب ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان هلایجان بخش ایذه ٔ شهرستان اهواز. سکنه ٔ آن ١٧٥ تن . آب از چشمه . محصول آنجا گندم و جو. شغل اهالی آن زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
بکال . [ ب ِ ] (اِخ ) (بنو...) بطنی است از حمیر و از آن است ابویزید نوف بن فضاله ازتابعین . (منتهی الارب ). پدر قبیله ای است از حمیر و از آن است ابایزید نوف تابعی ابن فضاله . (آنندراج ).