بومره

(مَ رَّ) [ ع. ابومرة ] (اِ.) ابلیس، شیطان.<br>

(مَ رَّ) [ ع. ابومره ] (اِ.) ابلیس، شیطان.

بومره . [ م ُرْ رَ] (اِخ ) کنیت ابلیس . (غیاث ) (آنندراج ) : وین گاوان را بسوی او خواندن این است همیشه کار بومره . ناصرخسرو. بار که نهد در جهان خر کره را درس که دهد پارسی بومره را. مولوی . رجوع به ابومره شود.