بومادران
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) (اِمر.) گیاهی از تیرة مرکبان دارای ساقههای بلند و برگهای بسیار بریده و گلهای خوشهای مرکب. ارتفاعش تا ۷۰ سانتی متر میرسد. رنگ گلهایش سفید یا صورتی و گلبرگهایش ریز و خوشبوست، علف هزار برگ، زهرة القندیل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) (اِمر.) گیاهی از تیره مرکبان دارای ساقههای بلند و برگهای بسیار بریده و گلهای خوشهای مرکب. ارتفاعش تا ۷۰ سانتی متر میرسد. رنگ گلهایش سفید یا صورتی و گلبرگهایش ریز و خوشبوست، علف هزار برگ، زهره القندیل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بومادران . [ دَ ] (اِ مرکب ) نام گیاهی است مایل به کمودت و تیزی و گل کبودی دارد و بعربی، قیصوم خوانند. (برهان ). همان برنجاسب است که گلش کبود و مایل به کمودت و تیزبوی است . (رشیدی ) (جهانگیری ). گلی است بویا که برنجاسب است و بومادران مخفف آن است . (آنندراج ) (انجمن آرا). برنجاسف . (فهرست مخزن الادویه ). گیاهی دوایی که برنجاسف نیز گویند. (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ بعد شود.