بولس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بولس . [ ل ُ ] (اِخ ) یکی از حواریون . (ناظم الاطباء). یکی از حواریون عیسی . و یکی از بارزترین شخصیت های مسیحیت . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به پولس در همین لغت نامه وعیون الانباء ص ٧٢ و ٧٣ و دائرة المعارف فارسی شود.
بولس . [ ل َ ] (ع اِ) زندانی است در جهنم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
بولس . [ ل ُ ] (اِخ ) نام طبیبی است که ابن البیطار، از او در کتاب خود نام برده است . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به تاریخ الحکما ص ٩٥ شود.