بولامونیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بولامونیون . (معرب، اِ) به یونانی، قسمی از مخلصه است وگیاه آن مابین شجر و حشیش . و شاخ آن باریک و پرشعبه . و برگ آن از برگ سداب طولانی تر و بزرگتر و بر اطراف شاخهای آن چیزی مستدیر شبیه به سرو کوچک میباشد و در آن تخمهای سیاه . و بیخ آن شبیه بدرونج سفید ودراز و باصلابت و منبت آن جبال و زمینهای صلب خشن، سنگ لاخهاو مستعمل، برگ و بیخ آن است . (از تحفه ٔ حکیم مؤمن )(از مخزن الادویه ). و رجوع به لکلرک ج ١ ص ٢٨٦ شود.