بوغاز

[ ع. ] (اِ.) تنگه، باب، بغز هم گویند. ج. بواغیز.<br>

[ ع. ] (اِ.) تنگه، باب، بغز هم گویند. ج. بواغیز.

بوغاز. (اِ) بغاز. (فرهنگ فارسی معین ). مأخوذ از ترکی . به اصطلاح جغرافیایی بازوئی از دریا را گویند که واقع شده است مابین دو زمین و مرتبط میکند دو دریا را بهم . (ناظم الاطباء). گلوگاه . مضیق . ج، بواغیز. (یادداشت بخط مؤلف ). و رجوع به بغاز شود.