بوطق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بوطق . [ طَ ] (معرب، اِ) بوطقه . بوته . بودقة. بوتقه . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به بوته شود.