بوصیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوصیری . (ص نسبی ) منسوب است به بوصیر. و رجوع به بوصیر و ماده ٔ بعد شود.
بوصیری . (اِخ ) (٦٠٨ - ٦٩١ هَ . ق .) شرف الدین ابوعبداﷲ محمدبن سعیدبن حماد، معروف به بوصیری . نسبت وی به بوصیر یکی از قراء مصر میباشد. او در شعر و کتابت یگانه ٔ زمانه ٔ خود بود. اوراست قصایدی مشهور من جمله : قصیده ٔ مشهور به البردة، قصیده ٔ لامیة، قصیدة المضریة، و قصیدة الهمزه فی مدائح النبویة، و چند قصیده ٔ دیگر. (از معجم المطبوعات ). رجوع به اعلام زرکلی شود.