بوسه گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوسه گرفتن . [ س َ / س ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) مرادف بوسه خوردن . (مجموعه ٔ مترادفات ص ٦٦). کسی را بوسیدن . (فرهنگ فارسی معین ) : کسی که بوسه گرفتش بوقت خنده زدن به برگرفتن مُهر گلابدان ماند. سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوسه گرفتن . [ س َ / س ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) مرادف بوسه خوردن . (مجموعه ٔ مترادفات ص ٦٦). کسی را بوسیدن . (فرهنگ فارسی معین ) : کسی که بوسه گرفتش بوقت خنده زدن به برگرفتن مُهر گلابدان ماند. سعدی .