بوسه چین

بوسه چین . [ س َ / س ِ ](نف مرکب ) برگزیننده ٔ بوسه . (ناظم الاطباء). برگزیننده ٔ بوسه . بوسه گیر. (فرهنگ فارسی معین ) : دلهای خون آلود بین بر خاک راهت بوسه چین من خاک آن را هم همین بوسی تمنا داشته . خاقانی . از هم عنانیش نفس برق سوخته است پایی که بوسه چین ز رکابش شوم کجاست . صائب (از آنندراج ).