بوسه فریب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوسه فریب . [ س َ/ س ِ ف َ ] (نف مرکب ) کسی که بطور مکر و حیله بوسه میکند. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). ◄ از صفات دهان و لب محبوب . (آنندراج ) : من بسته ام لب طمع اما نگار من دارد دهان بوسه فریبی که آه از او. صائب (از آنندراج ). این لب بوسه فریبی که ترا داده خدا ترسم آیینه ز دیدار تو قانع نشود. (از آنندراج ).