بوستانی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوستانی . (ص نسبی ) منسوب به بوستان است : ای سرو بلند بوستانی در پیش درخت قامتت پست . سعدی . رجوع به بوستان و بستانی شود. ◄ (اِ) نوعی از شمشیر یمانی است : چهارم آنکه ساده باشد و اندک مایه اثر جو دارد و درازی او سه بدست و چهار انگشت پهنا دارد و گوهر وی بسیاهی زند، آنرا بوستانی خوانند. (نوروزنامه ٔ چ اوستا ص ٨٦).