بوزنینه

بوزنینه . [ زَ ن َ /ن ِ ] (اِ) بوزنه را گویند که میمون باشد. (برهان ). جانوری معروف که میمون باشد و بسیار زیرک و هوشیار است . (انجمن آرا). بوزنه . (ناظم الاطباء) : به ریش تیس و به بینی پیل و غبغب گاو به خرس رقص کن و بوزنینه ٔ لعاب . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٥٤). خنبک زند چو بوزنه چنبک زند چو خرس این بوزنینه ریشک پهنانه منظرک . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٧٨٠). رجوع به بوزنه و بوزینه و آنندراج شود.