بوخله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوخله . [ خ َ / خ ُ ل َ / ل ِ ] (اِ) بوخل که خرفه باشد. (برهان ). بوخل . خرفه . (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) : در سند و هند جرب و حصبه باشد. اسافل به آرد جو و بوخله طلا کنند. (تاریخ بیهق ص ٣٠). رجوع به بوخل شود.