بوث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوث . [ ب َ ] (ع مص ) بحث کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ کاویدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). واپژوهیدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ متفرق کردن متاع را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (ع اِ) متفرق و پراکنده . یقال : ترکهم حوث بوث و یا حوثاً بوثاً؛ یعنی گذاشت ایشان را متفرق و پراکنده . مانند ترکهم حاث باث . (ناظم الاطباء).