بوتیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوتیه . [ ی َ ] (اِ) نام گیاهی است از تیره ٔ پروانه واران، جزو دسته ٔ لوبیاها، که بعضی از گونه هایش بشکل درخت و بعضی بشکل گیاهان بالارونده میباشند.اصلش از هندوستان است . از این گیاه، صمغی قرمزرنگ خارج میشود که در ناخوشیهای جهاز هاضمه و همچنین بعنوان قابض، مورد استعمال دارد. صمغ این گیاه در اثر گزش حشرات تراوش میکند. دانه اش نیز بعنوان ضدکرم های روده مورد استعمال دارد. بالاس . درخت لاک . دهاک . پالاس . پولاس . یالان سج آغاجی . پرک هندی . (فرهنگ فارسی معین ).