بوته بر بوته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوته بر بوته . [ ت َ / ت ِ ب َ ت َ / ت ِ ] (اِ مرکب ) بوت ابر بوت . بوط ابر بوط. از آلات کیمیا و آن بوته ای است که آنرا درزیر، سوراخی باشد که آن را بر بوته ٔ دیگری نهند و نیک به یکدیگر بپیوندند و فلز را در بوته ٔ زبرین ذوب کنند و ذوب شده، به بوته ٔ زیرین ریزد و خبث و وسخ آن در بوته ٔ زبرین برجای ماند. (یادداشت بخط مؤلف ).