بوبو

بوبو. (اِ) شانه سر و هدهدو آنرا مرغ سلیمان هم گفته اند. (برهان ). هدهد. (اوبهی ) (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). بوبک : فرق سر او باد به ده شاخ چو بوبو. سراج الدین قمری . رجوع به پوپک شود. ◄ در بعضی جاها، زنان، خواهر خود را بوبو خوانند. (برهان ) (ناظم الاطباء). ◄ (اِ صوت ) صدای شانه بسر : وصال بلبل با گل هنوز نابوده بخیره شور برآورده شانه سر بوبو. نزاری (از رشیدی ). رجوع به پوپک شود.