بوبرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بُ) (اِ.) بلبل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بُ) (اِ.) بلبل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوبرد. [ ب ُ ] (اِ) بلبل را گویند که بتازی عندلیب خوانند. (برهان ). بلبل . (انجمن آرا) (رشیدی ). بوبر. بوبردک . بلبل . (فرهنگ فارسی معین ) : نمیدانی که سیمرغم که گرد قاف میگردم نمیدانی که بوبردم که در گلزار میگردم . مولوی . رجوع به بوبر و بوبردک شود.