بوالهوسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوالهوسی . [ بُل ْ هََ وَ ] (حامص مرکب ) پرهوسی . هوسکاری . گذراندن وقت به آرزو و هوس بسیار. (فرهنگ فارسی معین ) : عمر بگذشته به بی حاصلی و بوالهوسی ای پسر جام میم ده که به پیری برسی . حافظ.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی