بواری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بواری . [ ب َ ] (ع ص نسبی ) نسبتی است به بوریا که حصیر باشد. (الانساب سمعانی ).
بواری . [ ب َ ] (ع ص، اِ) بوریافروش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
بواری . [ ب َ ] (اِخ ) لقب حسن بن الربیع شیخ بخاری و مسلم . (منتهی الارب ) (از لباب الانساب ) (آنندراج ).