بو گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بو گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) بو یافتن چیزی . کسب بو کردن . (فرهنگ فارسی معین ) : چو مشک از ناف عزلت بو گرفتم به تنهایی چو عنقا خو گرفتم . نظامی . ◄ گندیدن .بدبو شدن . (فرهنگ فارسی معین ). متعفن شدن . بدبو و عفن شدن . ◄ برشته شدن . قیاس کنید با بو دادن . (فرهنگ فارسی معین ).