بو کردن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بو کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از کسب کردن بو. (آنندراج ). بوی چیزی را استشمام کردن . بوییدن . (فرهنگ فارسی معین ).بوئیدن . استشمام . (یادداشت بخط مؤلف ) : باغبان ورنه گشوده ست گلستان ترا بو نکرده ست صبا سیب زنخدان ترا. صائب (از آنندراج ). ◄ متعفن شدن . عفونت داشتن . (یادداشت بخط مؤلف ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

استشمام کردن، بو کشیدن، بوییدن بدبو شدن، متعفن شدن له شدن، فاسد شدن