بهیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهیة. [ ب َ هی ی َ ] (ع ص ) تأنیث بهی . (آنندراج ). مؤنث بهی، یقال امراءة بهیة. (ناظم الاطباء). ◄ روشن و تابان . (آنندراج ) (غیاث ). ◄ لقبی است که در وزارت خارجه به دولت روس میدادند: دولت بهیه ٔ روس، مانند سنیه برای دولت انگلیس . (یادداشت بخط مؤلف ).