فرهنگ لغت

بهله

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(بَ لِ) (اِ.)دستکش چرمی که میرشکاران ب رای نگهداشتن باز بر روی دست بر دست می‌کردند.

معنی بهله | فرهنگ لغت