بهض

بهض . [ ب َ ] (ع مص ) گران شدن و گران بار کردن کار کسی را. این لغت به ظاء معجمه بیشتر آمده . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به بهظ شود.