بهره برداری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهره برداری . [ ب َ رَ / رِ ب َ ] (حامص مرکب ) استفاده از سود چیزی . ◄ عمل برداشتن حاصل زراعت . (فرهنگ فارسی معین ). برداشت حاصل . برداشت محصول . برخوردن از سود و نفع. عمل برداشتن حاصل ازکشتی یا کارخانه ای و غیره . برداشت دخل گرو کردن و حاصل مزرعه یا باغی تمتع بردن از عایدات هر عمل . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ سهم گرفتن . ◄ بفروش رساندن محصول کارخانه یا معدن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ به انباز بردن یا متصرف شدن محصول اعم از کشت و کارخانه . (یادداشت بخط مؤلف ).