بهارخواب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. خا) (اِ.) ایوان سرپوشیدهای که بخشی از اطرافش باز است، مهتابی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. خا) (اِ.) ایوان سرپوشیدهای که بخشی از اطرافش باز است، مهتابی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهارخواب . [ ب َ خوا / خا ] (اِ مرکب ) ایوان یا هر جای بلند برای خوابگاه تابستان . ایوان و دکان و سکویی که به بهاران در آنجا بشب خسبند. (یادداشت بخط مؤلف ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی