بنون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابن. پسران.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابن. پسران.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنون . [ ب َ ] (ع اِ) ج ِ ابن : هرکه زیباتر بود رشکش فزون زان که رشک از ناز خیزد یا بنون . مولوی . رجوع به ابن شود.
واژگان قرآن
الْمَالُ وَ الْبَنُونَ زینَةُ «بنون» جمع «ابن» به معناى پسر است.(12)