بنوعبدالواد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنوعبدالواد. [ ب َ ع َ دُل ْ ] (اِخ ) سلسله ای از سلاطین طلمسان (تلمسان ). و ابن خلدون را در تاریخ این سلسله کتابی است بنام بغیةالروّاد فی ذکر الملوک من عبدالواد. و این کتاب را بارژرس کاهن از مستشرقین فرانسه در دو جلد ترجمه و در سال ١٩٠٤ - ١٩١٢ در الجزایر چاپ کرده است . (یادداشت بخط مؤلف ).