بنوردن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنوردن . [ ب َ وَ دَ ] (اِ) هر دانه وحبه ٔ جنگلی و وحشی . (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ).