فرهنگ لغت

بنه پا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنه پا. [ ب ُ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) فرد یا افرادی از قشون که در اردوگاه برای حفظ بنه مانند. حارس بنه . حافظ بنه مانند بنه در جنگ . پاینده ٔ بنه . ♦ امثال : وقت مواجب سرهنگ است، وقت جنگ بنه پا . (یادداشت بخط مؤلف ). بنه پاینده . آنکه بنه ٔ قشون را نگهبانی کند. (فرهنگ فارسی معین ).

معنی بنه پا | فرهنگ لغت