بنزین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) [ فر. ] (اِ.) از فرآوردههای نفتی که از تقطیر نفت خام به دست میآید و جهت سوخت وسایل نقلیه استفاده میشود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ) [ فر. ] (اِ.) از فرآوردههای نفتی که از تقطیر نفت خام به دست میآید و جهت سوخت وسایل نقلیه استفاده میشود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنزین . [ ب ِ ] (اِ) (مأخوذ از روسی ) بنزین معمولی (اسانس نفت ) که از تقطیر سبک نفت معدنی بدست می آید، و آن ماده ٔ مولد نیرو در اتومبیلها است . اغلب برای آنکه نقطه ٔ اشتعال بتأخیر افتد، در آن مقداری ٤Pb(C٢H٥) که پلمپ تترااتیل نام دارد افزوده اند و بسیار سمی است وباید در استعمال آن دقت کرد. (فرهنگ فارسی معین ).
واژگان فارسی سره واژهدان
نفتک