بند

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(بَ) [ په. ] (اِ.) ۱- زنجیر و ریسمانی که بر پای و دست اسیران بندند. ۲- گره. ۳- محل به هم پیوستن دو چیز. ۴- مفصل. ۵- هر یک از فصول و فقرات نامه‌ها، قوانین و لوایح. ۶- سدی که در پیش آب بندند. ۷- حبس. ۸- نیرنگ، فریب. ۹- عهد، پیمان.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

حبل، رسن، رشته، ریسمان، طناب، نخ ترک، زین بست، عقد، قید، گره، گیر