بنده گشتن

بنده گشتن . [ ب َ دَ / دِگ َ ت َ ] (مص مرکب ) رام گشتن . مطیع شدن : بی طاعتی داد این جهان پر از نعیم بیمرش و این بی کناره جانور گشتند بنده یکسرش . ناصرخسرو. نیک بیندیش که ازحرمت این عرش بزرگ بنده گشته است ترا فرخ و پیروزه جماش . ناصرخسرو. هر فریقی مر امیری را تبع بنده گشته میر خود را از طمع. مولوی .