بنده کردن

بنده کردن . [ ب َ دَ / دِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) رام کردن . مطیع کردن : خیل سخن را رهی و بنده ٔ من کرد آنکه ز یزدان بعلم و عدل مشار است . ناصرخسرو. ملک آزادی نخواهی یافت جز افنای جان هر دو عالم بنده ٔ خود کن به استظهار دل . سعدی . گر بنده کنی به لطف آزادی را بهتر که هزار بنده آزاد کنی . علاءالدوله ٔ سمنانی .