بنده فرمانی

بنده فرمانی . [ ب َ دَ / دِ ف َ ] (حامص مرکب ) مطیع بودن . فرمانبرداری کردن : کمین گشاده قضا بهر فتنه انگیزی اجل ببسته میان بهر بنده فرمانی . مجیر بیلقانی . شبه را کز سیه پوشی برآمد نام آزادی به از یاقوت اطلس پوش و داغ بنده فرمانی . خاقانی . خواجه برزد علم بسلطانی رست از آن بند و بنده فرمانی . نظامی . کردمش در شکنجه زندانی تا کند بنده بنده فرمانی . نظامی . تو چو سرو آزاد باش از بند هر غم تا مدام هرچه فرمایی سپهرت بنده فرمانی کند. نجیب جرفادقانی .