بندزن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. زَ) (ص فا.) آن که ظروف شکسته را پیوند میزد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. زَ) (ص فا.) آن که ظروف شکسته را پیوند میزد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بندزن . [ ب َ زَ ] (نف مرکب ) آنکه کاسه و بشقاب را پیوند دهد. (فرهنگ فارسی معین ). کسی که کارش بند زدن است . کاسه بند. شعاب . بَش زن (در تداول اهالی خراسان ).