بند آوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بند آوردن . [ ب َ وَ دَ ] (مص مرکب ) متوقف ساختن (آب، خون، نفس و غیره ). (فرهنگ عامیانه ٔ جمالزاده ). بازداشتن . قطع کردن . جلوگیری نمودن . بند آوردن آب، خون و راه . ◄ گرفتار کردن . مقید ساختن . اسیر کردن .