بنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنج . [ ب ِ ] (ع اِ) اصل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اصل . ریشه . نژاد. نسب . (ناظم الاطباء). اصل بابونج . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). ◄ و رجوع به نشوءاللغه شود. ◄ شلتوک . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
بنج . [ ب َ ] (ع مص ) بازگردیدن به اصل خویش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
بنج . [ ب َ ] (اِ) رجوع به بزرالبنج و بنگ شود.