بنت لبون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنت لبون . [ ب ِ ت ُ ل َ ] (ع اِ مرکب ) شترکره ٔ دوساله یا بسال سوم درآمده . (منتهی الارب ). شتر دوساله ٔ ماده . (مهذب الاسماء). شترماده ٔ بسال دوم درآمده . بچه شتر دوساله . (از کشاف اصطلاحات الفنون ). ج، بنات لبون : و چون به بیست و پنج رسند، بنت مخاض بدهند یا ابن لبونی تا سی وپنج و بعد از آن بنت لبونی بدهند. (تاریخ قم ص ١٧٤). و رجوع به ابن لبون شود.