بنت الارض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنت الارض . [ ب ِ تُل ْ اَ ] (ع اِ مرکب ) سنگریزه . حصاة. ◄ نوعی از چشمه های مخفی که عابر آنرا نمی بیند. ◄ نوعی نبات . و بهمه چیزها که اززمین است بنات الارض گویند. ◄ سنگ شفاف و سنگریزه ها که در تقسیم آب بکار برند. (از المرصع).