بناگوشی زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بناگوشی زدن . [ ب ُ زَ دَ ] (مص مرکب ) نوعی از ضرب که بر بناگوش زنند مثل سیلی و توانچه بر روی و گردن . (آنندراج ) : اگر کند بخرام تو ذوق همدوشی زنند فاختگان سرو را بناگوشی . سلطان علی بیگ رهی (از آنندراج ).