بنات

(بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ بنت ؛ دختران.<br>

(بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ بنت ؛ دختران.

بنات . [ ب َ ] (ع اِ) ج ِ ابنة، یعنی دختر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن ). ◄ ج ِ بنت، یعنی دخترو آن مؤنث ابن نیست بلکه صیغه ٔ جداگانه است و منسوب بدان بِنْتی و بنوی درآید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن ) (از اقرب الموارد) : حاسدم گوید چرا خوانند کمتر شعر من زان تو خوانند هرکس هم بنات و هم بنین . منوچهری . کس نیارد یاد از آل مصطفی در خراسان از بنین و از بنات . ناصرخسرو. دیدی قضای مرگ برون رفتن از جهان نا دیده چهره ٔ تو بنین و بنات تو. مسعود سعد. از نفایس ذخایر و زواهر جواهر و بنات و معادن ... چیزی یافت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٧٤).و دایه ٔ ابر بهاری را فرمود تا بنات نبات در مهد زمین بپرورد. (گلستان ). گر اقتضای زمان دور باز سر گیرند بنات دهر نزایند بهتر از تو بنین . سعدی .

دختران (متضاد: ابنا)