بمبیی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بمبیی . [ ب َ ب َ ] (اِخ ) ایالتی در هند، در جزیره ای از بحر عمان ساحل غربی هند. وسعت آن ٤٩٦ هزار کیلومتر مربع و سکنه ٔ آن ٣٥٩٤٤٠٠٠ تن است . کرسی آن شهر بمبیی و شهرهای عمده ٔ آن احمدآباد، پونه و ناگپور است . (از فرهنگ فارسی معین ). نام قدیم بمبیی «تهانه » است . (یادداشت مرحوم دهخدا).
بمبیی . [ ب َ ب َ ] (اِخ ) بندری در هند، کرسی ایالت بمبیی، واقع در جزیره ای در بحر عمان . دارای ٢٨٣٩٠٠٠ تن سکنه . مرکز صنعت نساجی، ساخت اتومبیل، هواپیماسازی، مصنوعات مکانیکی، استخراج آهن، آهنکاری و صنایع شیمیائی است . (از فرهنگ فارسی معین ).