بلیوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلیوی . [ ب ُ ] (اِخ ) کشوریست جمهوری، در امریکای جنوبی، که اسم آن مأخوذ از نام بلیوار (سیاستمدار و ژنرال امریکای جنوبی قرن هجدهم و نوزدهم ) است . وسعت آن ١٠٧٦٠٠٠ کیلومتر مربع و جمعیت آن ٣٠١٩٠٠٠ تن است . زبان مردم اسپانیایی است . پایتخت آن سوکر و مقر حکومت لاپاز است . پنجاه درصد جمعیت را بومیان و سیزده درصد مختلط هستند. محصولات عمده ٔ کشاورزی آن سیب زمینی، قهوه، کاکائو و کائوچو است . معادن مهم آن : مس، قلع، نقره، سرب، روی، بیسموت، نفت و غیره میباشد. (از فرهنگ فارسی معین ).